Yakın tarihe kadar bisikletçiler ve triatletler bisiklet üzerinde gelişimlerini gözlemlemek amacı ile kalp monitörü kullanırlardı. Kalp monitörü kullanımı şüphesiz yıllar boyunca atletlerin gelişmesinde büyük fayda sağladı. Fakat bazı eksiklikleri vardır. Konuyu daha iyi anlamak için, bir sporcunun yaptığı antremanı 3 kategoride değerlendirelim. Antrenman süresi, yoğunluğu(sertliği) ve antrenman sıklığı(interval). Antrenman süresi yapılacak antrenman için belirlenen süredir. Yoğunluk(sertlik) antrenman sırasında ki fiziksel yüklenmedir. Antrenman sıklığı ise antrenman sırasında yapılan tekrarlardır(intervaller). Bu üçü arasında gözlemlenmesi ve yönetilmesi en güç olan antrenman yoğunluğu(sertliği)dir. 

Sertliği ölçmede sürat oldukça verimsiz bir veridir. Zira bir etapta bisikletçiler genellikle en yüksek hızlara ürettikleri gücün ve fiziksel zorlamanın minimum olduğu yokuş inişlerinde, en düşük hızlara ise ürettikleri gücün ve fiziksel zorlamanın maksimum olduğu yokuş çıkışlarında ulaşırlar. Ayrıca atletler her zaman  aynı eğimde, aynı rüzgar şartlarında ve sürekli tek başlarına antrenman yapmadıklarından hız ile antrenman yoğunluğunu yorumlayamazlar. Bu noktada sertliği, şiddeti gözlemlemek amacıyla yıllardır kalp monitörleri kullanmaktadırlar. Kalp monitörleri etkili olmalarına karşın atlerin etkileneceği sıcaklık, nem, yükseklik gibi dış çevre koşullarından ve atletin o gün ki hastalık, yorgunluk, dehidrasyon, antrenman süresi gibi durumlarından çok etkilenmektedir. Örneğin iyi dinlenememiş olan bir atletin nabız sayısı normalin altında çıkabilir yada aşırı sıcak bir günde nabız sayısı yükselebilir. Devamını Oku »