Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

SRM:

Kısaca çalışma prensibi :

Güç ölçümünü ayna kolda bulunan strain gaugeler(gerilme ölçer) vasıtası ile yapar. Gerilme ölçer, üzerlerine uygulanan mekanik zorlanma sonucu yapısında oluşan değişimi elektrik sinyaline çevirir. Sonrasında matematiksel bir çevrimden geçerek kullanıcıya veri olarak aktarılır. Dolayısıyla ne kadar çok geyc kullanılırsa veri o kadar doğrudur. SRM, 4 geycli modellerin ölçüm doğruluğunun +/-%5, 8 geycli modellerin +/-%2, 8 geycli science modelinin ise +/-%0,5 olduğunu savunmaktadır. Bu konuda dipnot olarak şunu söyleyebilirim, iki adet SRM sahibi olan bir arkadaşım kalibrasyon için her iki cihazı da Almanya’ya gönderdi. Cihazlar geri geldiklerinde aralarında %10′luk bir değer farkı olduğundan bahsetmişti. Yalnız fikrimce bu olay bile SRM’in piyasada bulunan en güvenilir birkaç markadan biri olduğu gerçeğini değiştirmemelidir.

SRM kullanıcı ihtiyaçlarına ve bütçelerine göre 4 ve 8 geycli modeller üretmektedir. En ekonomik model olan Road Pro modeli piyasa bulunan Shimano ve Campagnolo orta göbeklere uyumlu olarak üretilmektedir. Son yıllarda komponent üreticileri aynakol ve orta göbek yekpare üretmektedirler. Bu da SRM’i Shimano, SRAM, FSA ve Canondale gibi markalar için özel üretim yapmak zorunda bırakmıştır. Bunun kullanıcı için avantajı bisikletinde 7800 serisi Dura-Ace grup bulunan kullanıcının orjinal görüntüsünde aynakol kullanma şansına sahip olmasıdır. SRM henüz 7900 serisi ve yeni model Campagnolo gruplar için kol üretmemektedir. Bence SRM, Campagnolo ile de anlaşarak Campagnolo’nun yeni 22 vitesli serileri içinde orjinal aynakol üretmelidir. Belki zamanla görebiliriz ama mevcut durumda Campy kullanıcıları için en iyi alternatif FSA-SRM powermetreler gibi duruyor.

Montajıda oldukça kolay olan SRM, son dönemde gösterge paneli ile aynakol arasında wireless iletişim kullanmaktadır Bu da montajı daha da kolaylaştırmakta ve bisiklet üzerinde ki kablo kalabalığını önlemektedir. Oldukça user friendly olan SRM’in kullanıcı açısından dezavantajlarından biri de  aynakolda bulunan ve 1400 saat kullanım ömrü olan pilin bitmesi durumunda, pilin sadece fabrika tarafından değiştirilebiliyor olmasıdır. Aynı durum gösterge bilgisayarı içinde geçerlidir.

SRM aldığınızda göreceğiniz kutu içeriği:

• SRM Wireless PowerMeter
• SRM PowerControl VI
• Aynakollar
• Aynalar
• Suunto Nabız Bantı
• Suunto Hız Sensörü
• Handlebar Tutacağı
• Yazılım CD’si
• Kullanım Kılavuzu
• Şarj Aleti (110V and 220V)
• USB Download Kablosu
• Bazı Modellerde Orta Göbek

SRM’in Amerika satış fiyatı 2900-4250 usd arasında değişmektedir.

POWERTAP:

Gücü arka teker göbeğinde bulunan gerilim ölçerler vasıtası ile ölçer. Çalışma mantığı olarak SRM’e benzer. SRM zincir-vites grubunda ki sürtünmeyi ölçemediği için teorik olarak Powertap, SRM’den %2-4 daha az güç ölçecektir.  Powertap üreticileri cihazların ölçüm doğruluğunun %1,5 olduğunu söylemektedirler. Powertap’in en önemli dezavantajı antrenman ve yarışlar için ayrı teker grupları kullanan atletler, yarışlarda da güçlerini gözlemlemek isterler ise muhtemelen daha ağır olan antrenman jantlarını kullanmak zorunda kalacaklardır yada her iki jantları içinde ayrı ayrı Powertap almaları gerekmektedir. Avantajı ise, birden fazla bisiklet kullanan atletler sadece arka jantlarını değiştirerek ve kullanacakları tüm bisikletler için Powertap computer gidon bağlantı aparatı alarak tüm bisikletlerinde güç ölçümü yapabilmektedirler.   Powertap Shimano ve Campagnolo uyumlu olarak üretilmektedir.

Diğer önemli bir avanntajı da Powertap’in, Zipp, Bontrager, American Classic, HED, Mavic, Reynolds gibi firmalarla birlikte çalışıyor olmasıdır. Arzu edilirse hazır olarak bu markaların tekerleri Powertap montaj edilmiş olarak satın alınabilmektedir. Pilleri kullanıcı tarafından değiştirilebilmektedir. 

Powertap ile ilgili en önemli şikayetler su geçirmezliği konusunda olmuştur. Yakın zamanda geliştirilen yeni ürünler ile bu sorunun önüne geçilmiştir. Fakat yine de belli aralıklar ile göbekte bulunan o-ringlerin kontrol edilip değiştirilmesini öneririm. 

Powertap aldığınızda göreceğiniz kutu içeriği:

• Powertap Göbek (istenirse hazır jant)
• 1 Gösterge Bilgisayarı
• 1 Nabız bantı (SLC+, SL+, and Pro+ only)
• 12 Kablo Bağı
• 1 Güç İle Antrenman Rehberi
• 1 PowerAgent Yazılımı
• 1 USB Kablosu
• 1 Gidon yada Boyun Bağlantı Aparatı
• 1 Kullanım Kılavuz DVD’si
• 1 Göbek Pil Kapağı Açma Aleti

Fiyatları ise baz model olan kablo bağlantlı Comp modeli 800 usd,  en üst model olan seramik yataklı ve wireless SLC+ 2100 usd arasında değişmektedir. Görüldüğü gibi SRM’e göre oldukça uygun fiyatlarla temin edilebilmektedir.

Hangisi Tercih Edilmeli?

Bu tamamen kullanıcının bütçesine ve kullanım yerine bağlıdır. Her iki marka da son dönemde yaptıkları iyileştirmeler ile oldukça iyi sonuçlar vermektedir. Birden fazla bisiklet kullananlar için Powertap iyi bir alternatif olmakla beraber, bir bisiklet ve birden fazla jant seti kullananlar içinse SRM iyi bir alternatif gibi durmaktadır.

Piyasada bunların harince Polar, Ergomo, i-Bike, Quarq gibi markalarda bulunmaktadır. Ben en güvenilirleri SRM ve Powertap olduğu için bunları sizlerle paylaştım. Ben halen Ergomo-Sport Powermeter kullanmaktayım. Oldukça memnun olmama rağmen Ergomo firması artık üretim yapmadığı için sizlerle paylaşma gereği duymadım.

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Yakın tarihe kadar bisikletçiler ve triatletler bisiklet üzerinde gelişimlerini gözlemlemek amacı ile kalp monitörü kullanırlardı. Kalp monitörü kullanımı şüphesiz yıllar boyunca atletlerin gelişmesinde büyük fayda sağladı. Fakat bazı eksiklikleri vardır. Konuyu daha iyi anlamak için, bir sporcunun yaptığı antremanı 3 kategoride değerlendirelim. Antrenman süresi, yoğunluğu(sertliği) ve antrenman sıklığı(interval). Antrenman süresi yapılacak antrenman için belirlenen süredir. Yoğunluk(sertlik) antrenman sırasında ki fiziksel yüklenmedir. Antrenman sıklığı ise antrenman sırasında yapılan tekrarlardır(intervaller). Bu üçü arasında gözlemlenmesi ve yönetilmesi en güç olan antrenman yoğunluğu(sertliği)dir. 

Sertliği ölçmede sürat oldukça verimsiz bir veridir. Zira bir etapta bisikletçiler genellikle en yüksek hızlara ürettikleri gücün ve fiziksel zorlamanın minimum olduğu yokuş inişlerinde, en düşük hızlara ise ürettikleri gücün ve fiziksel zorlamanın maksimum olduğu yokuş çıkışlarında ulaşırlar. Ayrıca atletler her zaman  aynı eğimde, aynı rüzgar şartlarında ve sürekli tek başlarına antrenman yapmadıklarından hız ile antrenman yoğunluğunu yorumlayamazlar. Bu noktada sertliği, şiddeti gözlemlemek amacıyla yıllardır kalp monitörleri kullanmaktadırlar. Kalp monitörleri etkili olmalarına karşın atlerin etkileneceği sıcaklık, nem, yükseklik gibi dış çevre koşullarından ve atletin o gün ki hastalık, yorgunluk, dehidrasyon, antrenman süresi gibi durumlarından çok etkilenmektedir. Örneğin iyi dinlenememiş olan bir atletin nabız sayısı normalin altında çıkabilir yada aşırı sıcak bir günde nabız sayısı yükselebilir.

Kalp monitörleri ile ilgili genel kanı gösterilen eforun yoğunluğundan(sertliğinden) ziyade fiziksel zorlanmayı daha iyi gosterdikleri yönündedir. 

Güç ise çok daha etkin bir veridir. Bisiklet sporunda güç powermeter denilen cihazlar ile ölçülmektedir. Bu cihazlar ayna kollardan(SRM), orta göbekten(ERGOMO), arka jant göbeğinden(PowerTap), zincirin gerginliğinden(Polar) yada bisikletin karşılaştığı tüm direnci ölçerek(iBike) ölçüm yapmaktadırlar. Güç, ayna koldan ölçülürse atletin birim zamanda pedala verdiği enerjinin  göstergesidir.  Diyelim ki ölçülen güç eğime, rüzgar yönüne, sürate yada bunların kombinasyonlarına bağlı olarak iki katına çıktığında hangisine bağlı olarak çıktığı önemli değildir. Önemli olan bisikletçinin o yada bu sebepten pedala birim zamanda iki kat enerji aktarmakta olduğudur. Daha iyi anlaşılması için;

Güç=Kuvvet x Hız yada Güç= Tork x Açısal Hız

eşitliklerine göz atmak gerekir. Buradan çıkan sonuç;

Kadans(Birim zamanda Çevrilen Pedal Sayısı) Artar, Vites Oranı Sabit Kalır ise Üretilen Güç Artar

Kadans(Birim zamanda Çevrilen Pedal Sayısı) Sabit, Vites Oranı Artar ise Üretilen Güç Artar

Kadans(Birim zamanda Çevrilen Pedal Sayısı) Artar, Vites Oranı Artar ise Üretilen Güç Artar

Güç ölçümü atletin dış koşullardan bağımsız olarak gösterdiği efor şiddetini gözlemlemesini sağlar. Bu sayede atlet doğru interval aralıklarında antrenman yaparak aşırı zorlama sonucu sur-antrene olmayı yada olması gerekenden daha düşük tempoda etkisiz antrenman yapmayı önler.  Pedallara aktarılan enerji atletin ürettiği dış enerjidir ve o an üretilen toplam fiziksel enerjinin tümü değildir. Keza bisiklete binerken insanlar vücudlarında gelişen kimyasal reaksiyonlar ile elde ettikleri enerjinin %21-24′ünü mekanik enerjiye çevirebilirler. Yani 250W güç üreten bir atlet aslında o an 1000W (bu 1 hp’den de büyüktür) metabolik enerji üretmektedir. 

Güç ölçümü, antrenman yoğunluğunu(şiddetini) ölçmenin yanında, aerodinamik gözlemler yapmak, tempo ayarlamak, daha sonra kullanmak için antrenman yapılan yolun karakteristiğini anlamak içinde oldukça faydalıdır.

Sanırım buraya kadar powermeter kullanımının önemini kavramışızdır. İlerleyen günlerde piyasa da bulunan powermeter’lerin özelliklerini, bisiklet ve atlet üzerinde ne gibi iyileştirmeler yaparak güç kaybını azaltabileceğimizi paylaşacağım.

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Bu sebeplerden triatletler yüzme sırasında enerjilerini verimli kullanmak zorundadırlar. 68-70 kg ağırlığında ki bir atlet koşarken 1 km’de yaklaşık 70 kkal enerji harcarken, yüzme sırasında 1 km’de yaklaşık 280 kkal enerji harcar. Bunun nedeni de gayet açıktır su havadan neredeyse 1000 kat daha yoğundur.  Ayrıca insan vücut yapısı itibarı ile suda rahat hareket edemez. Temelde daha hızlı yüzmenin iki yolu vardır. 1. yol vücut pozisyonunu düzeltmek, 2.si hareket esnasında kullanılan aerobik ve anaerobik formu arttırmaktır. Bu iki yöntem ışığında yapılan bilimsel çalışmalar sonucunda sürtünmeyi azaltmanın en büyük faydayı sağlayacığı görülmüştür. Sürtünme suda ki hareket sırasında vücudun etrafında oluşan türbülans nedeniyle oluşur. Akışçizgisini iyi ayarlayan bir vücut sürtünme kuvvetini düşürür.

Yapılan araştırmalar sonucunda triatletlerin sürtünme kuvvetini azaltmaya yönelik yapacakları çalışmanın form düzeyini arttırmaya yönelik yapacakları çalışmaya göre 2 kat daha verimli olacağı düşünülmektedir. Oysa ki içgüdüsel olarak bunun tam tersini yaparız :) Saatlerce havuzda form seviyemizi arttırmak için sürtünme kuvvetine karşı uğraşıp dururuz.

İnsanlar karada daha seri adımlar ile koşarak daha hızlı olabilirler. Fakat suda işler biraz farklıdır. Kollarımızı hızlı hareket ettirdikçe daha fazla su bizi geriye iter. Çözümü ise sürtünme kuvvetini azaltmak için daha uzun kulaçlar atmak ve hatta bazı triatletler için kulaç hızını düşürmektir. Bunu anlamanın en iyi yolu belli bir mesafede atılan kulaç sayısını saymaktır. O mesafede attığınız kulaç sayısı azaldıkça daha iyi zamanlar yaptığınızı göreceksiniz.  Antrenmanlar sırasında kulaç sayısını saymayı alışkanlık haline getirebilmeli ve her zaman %10 daha az kulaç atmayı hedeflemeliyiz. Bu çalışmayı hedefe ulaştıktan belli bir süre sonra gelişim durana kadar tekrarlamalıyız. İmkan varsa sualtı kamera çekimleri yaparak kulaç tekniğinizi geliştirebilirsiniz. 

Özetle söylemek gerekirse suda anlamsızca antrenman yapmaktansa, suda kayma dediğimiz yüzme tekniğini geliştirmeye yönelik antrenmanlar yapmalıyız. Bu sayede yazının başında bahsettiğimiz enerji tasarrufunu da gerçekleştirmiş olacağız.

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Erkeklerde, gözler 7 kez şampiyon olan Cameron Brown ve Foster Grant Half Ironman şampiyonu olan Terenzo Bozzone üzerindeydi.  Yarışı 8:18:05’lik derece ile 36 yaşında ki Brown kazandı.

Yüzme etabı sırasında yarışmacılar arasında fark açılmaya başladı. Yüzme etabını ilk tamamlayan 45:28′lik derece ile Brant Foster oldu. Bisiklet etabında ise Cameron Brown, Dirk Bockel, Terenzo Bozzone, Stephen Bayliss, Brant Foster ve Jan Raphael’den oluşan 6 kişi liderlik mücadelesi verdiler. Bockel son 40 km’ye gelindiğinde aradaki farkı 3 dakika kadar açtı, fakat bu aşırı zorlamanın bedelini koşu sırasında ödedi.

Brown ise alışılagelen sabit temposunu yarışın sonuna kadar sürdürerek 2:44:08’lik bir maraton derecesine imza attı ve rakiplerini geride bıraktı.

Brown’in yarış sonrası açıklamaları şöyleydi,” Oldukça zorlu bir yarıştı, koşunun ikinci bölümünde sadece konsantre olmaya çalıştım. Dirk Bockel’i geçince tempomu iyi ayarlayarak aramızda ki farkı çabucak arttırmaya çabaladım. Fakat son birkaç kilometreyi kramp yada herhangi bir olumsuzluk olabilir düşünceleriyle endişeli koştum. Bugün kazanmayı çok arzuladım ve antrenörlerim Brendon Cameron ve Mark Bone ile yaptığımız zorlu antrenmanlar sonucunda yarış rekoru kırmış olmam da ekstra mutluluk verdi.”

Bayanlarda ise gözler üst üste 6 şampiyonluğu bulunan Jo Lawn’in üzerindeydi. Bisiklet etabına başlandığında dünya eski şampiyonu Lisbeth Kristensen, Jo Lawn ve Gina Ferguson aralarında birkaç saniye fark vardı. Koşu etabinda daha dinç gözüken Ferguson Lawn’a 4 daikanın üzerinde bir fark atarak 9:18:26’lık derece ile 1. oldu. Lawn 2. olabilirken, 3.’lüğü ise koşuda Kristensen’i geçen Charlotte Paul kazandı.

Bonita Ironman New Zealand Sonuçları (3.8 km yüzme, 180 km bisiklet, 42 km koşu)

Erkekler:  

1- Cameron Brown, AUCK, 8.18.05,1 (yarış rekoru)

2- Terenzo Bozzone, AUCK, 8.25.37,2

3- Dirk Bockel, LUXEMBOURG, 8.27.12, 3

4- Jan Raphael, GERMANY, 8.32.32, 4

5-  Richard Ussher, AUCK, 8.35.56, 5

Bayanlar:

1- Gina Ferguson, CHRISTCHURCH, 9.18.26, 1

2-  Jo Lawn, AUCK, 9.23.08, 2

3- Charlotte Paul, AUS, 9.30.25, 3

4- Lisbeth Kristensen, DEN, 9.32.51, 4

5- Bella Bayliss, UK, 9.41.04, 5.

Ek Bilgi: Yeni Zelanda Ironman’i dünya şampiyonası olan Hawaii Ironman’e 10 profesyonel, 70 yaş gruplarından olmak üzere toplam 80 sporcu gönderen bir yarıştır ve en eski uluslar arası Ironman yarışıdır. 

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

İlk resmi triatlon yarışı 46 kişinin katılımı ile 25 Eylül 1974 tarihinde San Diego, California’da yapılmıştır. Yerel bir koşu kulübünün düzenlediği bu yarış triatlon sporunun temellerini atmıştır.

Triatlon’un dünyada popülerleşmesinde ki en büyük faydayı şüphesiz Ironman yarışları sağlamıştır.  3,8 km yüzme, 180 km bisiklet ve 42,2 km koşu (Maraton) mesafelerinden oluşan bu spor tam anlamıyla insanın kendine meydan okumasıdır. Bu kadar zorlu ve dayanıklılık isteyen bir yarışın ortaya çıkış hikayesi de oldukça tuhaftır.

Hawaii’de bulunan Mid-Pasific Road Runners ile Waikiki Swim Club sporcuları devamlı olarak yüzücülerin mi yoksa koşucuların mı daha fromda(fit) oldukları hakkında tartışmaktaydılar. Bu noktada tartışmaya Amerikan Denizgücünde Subay olan John Collins katıldı. Sports Illustrated dergisinde ki bir haberi referans göstererek dönemin en iyi bisikletçilerinden olan Eddy Merckxx’in en yüksek oksijen kullanma kapasitesine sahip olduğunu belirterek en formda sporcuların bisikletçiler olması gerektiğini belirtti. John Collins’in daha önce 1974 ve 1975 yıllarında düzenlenmiş olan San Diego triatlonunda yarıştığı bilinmektedir.

John Collins tartışmayı sona erdirmek amacı ile o tarihte adada düzenlenen 3 büyük yarışı

-          Waikiki Roughwater açık deniz yüzme yarışı 3,8 km

-          The Around-Ohau bisiklet yarışı 185 km

-          Honolulu Maraton 42,2 km

birleştiren bir yarış düzenlemeyi önerdi. Yalnız aralarında bisikletçi olmadığından The Around-Ohau bisiklet yarışının iki günlük bir yarış olduğundan hiçbirini haberi yoktu. J. Collins’in yaptığı hesaplara göre bisiklet etabının mesafesi 5 km indirilirse, Honolulu Maraton’unun klasik başlama yeri olan Aloha Kule’sinde koşuya başlanabilecekti.  Yarış öncesi her atlet kuralları içeren ve parkuru tarif eden 3 sayfalık bir liste aldı. Listenin sonunda John Collins’in elle yazdığı şu cümleler vardı.

“3,8km yüz, 180 km bisiklete bin, 42,2 km koş! Hayatının sonuna kadar bununla övün!”

“Yarışı ilk bitirene Ironman ismi verilecektir”

Hawaii Ironman 1979 Başlangıcı

Yarışa başlayan 15 kişiden 12’si bitirebilmiştir. Dünyanın ilk Ironman’i yarışı 11 saat 46 dakika 58 saniye’de bitiren taksi şoförü Gordon Haller olmuştur. Fikrin sahibi John Collins ise yarışı 9. Sırada 17 saat 38 saniyede tamamlamıştır. Birkaç sene sonra 17 saat yarış için üst limit olarak belirlendi :)

Ironman yarışlarına katılan ilk bayan sporcu 1979 yılında Lyn Lemaire 12:55:38 derece ile tamamlamıştır.

John Dunbar Uzun Eşofmanı İle (1979)

Tom Warren ve Gordon Haller (1979)

1981 yılında katılımcı sayısının 300′e ulaşması nedeniyle yarış Ohau yerine Kona’da düzenlenmeye başlamıştır. Halen Kona’da yapılan yarış Ironman Dünya Şampiyonası olarak adlandırılmaktadır.

Triatlon ilk kez olimpiyatlara 2000-Sydney’de dahil olmuş ve mesafesi 1,5 km-40 km-10 km olarak belirlenmiştir.

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Dünyada ki koşu yarışları ile ilgili bilgileri burada bulacaksınız.

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Rekorlar, haberler, yarışlar yüzme ile ilgili herşey burada olacak…

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız

Yol bisikleti dünyasi ile ilgili genel ve güncel bilgileri bu sayfalarda bulacaksınız…

Bu yazıyı paylaşmak isterseniz tıklayınız